Een winkel die dag en nacht open is, en die van jou is.

Online verkopen kan op meerdere manieren, en een eigen winkel is er daar één van. Verkopen via een marktplaats levert direct bereik op: er komen mensen langs die toch al aan het zoeken waren. Daar staat tegenover dat de klant niet van jou is, dat de regels en tarieven van het platform gelden en dat je naast tientallen aanbieders van hetzelfde artikel staat, waarbij prijs vaak het enige verschil is dat zichtbaar blijft.

Een eigen webshop draait dat om. Je bepaalt zelf hoe producten getoond worden, welk verhaal erbij staat, hoe de klant behandeld wordt en wat er na de bestelling gebeurt. Je houdt het klantcontact, mag mailen wie daar toestemming voor gaf en kunt herhaalaankopen opbouwen. Daar staat werk tegenover: bezoekers komen niet vanzelf en de winkel moet onderhouden worden.

Voor veel bedrijven is de eerlijke conclusie dat beide naast elkaar bestaan. Een marktplaats als etalage voor de bekende artikelen, een eigen winkel voor het volledige assortiment, de uitleg, de bundels en de klanten die terugkomen. Wie al een fysieke zaak heeft, gebruikt de webshop bovendien vaak als verlengstuk: reserveren, afhalen, of gewoon laten zien wat er in de winkel ligt.

De vraag die daaraan voorafgaat is simpeler dan hij lijkt: wat verkoop je, aan wie, en waarom zouden ze het bij jou kopen? Een winkel met een duidelijk antwoord op die drie vragen doet het beter dan een winkel met tien betaalmethoden en geen reden om te blijven.

Een webshop kan op vier manieren tot stand komen, en de keuze bepaalt vooral hoeveel vrijheid je hebt en hoeveel er zelf geregeld moet worden. Er is geen vorm die altijd wint; er is wel per situatie een vorm die het beste past.

Een kant-en-klaar winkelplatform neemt veel werk uit handen: betalen, verzenden en het beheer zitten er al in. Dat werkt goed voor een overzichtelijk assortiment zonder bijzondere wensen. De grens wordt zichtbaar zodra jouw manier van verkopen afwijkt van wat het platform verwacht — dan bouw je omwegen om regels die je niet zelf gemaakt hebt.

Een open pakket geeft meer ruimte: het assortiment, de schermen en de koppelingen zijn vergaand aan te passen. Daar hoort onderhoud bij, want een open pakket dat blijft staan wordt vanzelf een risico. Voor veel winkels met eigen wensen is dit het gulden midden.

Een webshop op maat is de vierde vorm en is aan de orde wanneer het verkoopproces zelf bijzonder is: configuraties, offertes, staffels, abonnementen op producten, zakelijke klanten met eigen prijsafspraken of een koppeling met een systeem dat de winkel moet volgen. Plaincodelab kiest per project de vorm en de technieken die daarbij passen, en legt uit waarom — inclusief wat het betekent voor onderhoud en voor de vrijheid om later te wisselen.

Het assortiment is het hart van de winkel, en het is meteen de plek waar de meeste tijd in gaat zitten. Een product is zelden één ding: er zijn maten, kleuren, smaken, uitvoeringen, verpakkingsgroottes. Elke variant heeft een eigen voorraad, soms een eigen prijs, een eigen foto en een eigen artikelnummer. Hoe die varianten opgezet worden bepaalt of het beheer straks een kwestie van minuten is of van uren.

Voorraad is de tweede beslissing. Wordt die in de winkel bijgehouden, of komt hij uit een kassasysteem, een groothandel of een boekhoudpakket? Zolang er één plek de waarheid is, blijft het rustig. Zodra twee systemen allebei denken dat zij het weten, ontstaan de bekende problemen: verkochte artikelen die niet op voorraad blijken, of artikelen die op de plank liggen maar online onzichtbaar zijn.

Daarnaast is er de vraag hoe klanten het assortiment doorzoeken. Categorieën, filters op eigenschappen, een zoekfunctie die ook werkt bij een typefout, en sortering die ergens op slaat. Bij een handvol producten valt dat niet op; vanaf enkele tientallen is het het verschil tussen vinden en verdwalen. Filters die je pas achteraf toevoegt, vragen bovendien dat elk product de bijbehorende eigenschappen alsnog krijgt.

Tot slot verdient de productpagina zelf aandacht. Die moet de vragen beantwoorden die een klant in de winkel aan een medewerker zou stellen: past dit bij mij, waar is het van gemaakt, hoe groot is het, wat als het niet bevalt. Een pagina die dat doet verkoopt beter en levert bovendien minder retouren en minder e-mails op.

Van alle bezoekers die iets in hun winkelwagen leggen, haakt een flink deel af tijdens het afrekenen. Dat is geen wet maar een optelsom van kleine ergernissen, en juist die zijn te verhelpen. Het afrekenproces is daarmee het onderdeel waar aandacht het snelst rendeert.

De bekendste oorzaken zijn steeds dezelfde. Verplicht een account aanmaken voordat er betaald mag worden. Verzendkosten die pas in de laatste stap zichtbaar worden. Een formulier dat om gegevens vraagt die niemand nodig heeft. Een betaalmethode die ontbreekt. Een pagina die op een telefoon niet fijn werkt, terwijl de meeste bestellingen daar vandaan komen. Onduidelijkheid over wanneer iets bezorgd wordt of wat er geldt bij retour.

Wat wel werkt is bijna saai: laat mensen bestellen zonder account, toon de totaalprijs inclusief verzending zo vroeg mogelijk, vraag alleen wat nodig is om te leveren en te factureren, bied de betaalmethoden die jouw klanten daadwerkelijk gebruiken, en laat na de bestelling meteen zien wat er gaat gebeuren. Een bevestiging die klopt voorkomt de helft van alle klantvragen.

Bij zakelijke klanten komt daar nog wat bij: bestellen op rekening, een inkoopnummer meegeven, een btw-nummer invullen, of afleveren op een ander adres dan de factuur. Wie zakelijke klanten bedient en dat niet ondersteunt, ziet die orders per e-mail binnenkomen — of helemaal niet.

Betalingen lopen bij vrijwel elke webshop via een betaaldienst. Die regelt de aansluiting op de verschillende methoden, houdt de betaalgegevens buiten je eigen systeem en meldt terug of een betaling gelukt is. De winkel hoeft dan alleen te onthouden welke bestelling bij welke betaling hoort en wat er gebeurt bij mislukken, annuleren of terugboeken.

Welke methoden nodig zijn, hangt af van je klanten en van waar ze zitten. In Nederland is directe bankbetaling gebruikelijk, daarnaast creditcard, achteraf betalen, betaalverzoeken en bij zakelijke klanten betalen op rekening. Elke methode brengt eigen gedrag mee: achteraf betalen verhoogt vaak de conversie maar ook het aantal retouren, en betalen op rekening vraagt afspraken over herinneringen.

De administratie hoort erbij te kloppen zonder handwerk. Een factuur die automatisch klopt met de bestelling, btw die per producttype juist berekend wordt, verzendkosten die op de goede regel staan en een export of koppeling naar de boekhouding. Dit is het soort werk dat bij tien bestellingen per week onzichtbaar is en bij honderd een dagtaak wordt.

Tot slot horen de uitzonderingen geregeld te zijn voordat ze zich voordoen: een betaling die halverwege afbreekt, een klant die twee keer betaalt, een order die geannuleerd moet worden nadat er al betaald is, een gedeeltelijke terugbetaling bij een retour van één artikel uit drie. Dat zijn de gevallen die anders per e-mail worden opgelost, elke week opnieuw.

Na de bestelling begint het deel dat de klant het beste onthoudt. Verzending is deels een keuze — welke vervoerder, welke tarieven, welke opties zoals afhalen of bezorgen in een tijdvak — en deels een kwestie van het proces op orde hebben. Wie per order handmatig een label maakt en de klant zelf mailt, houdt dat vol tot een stuk of tien orders per dag.

De winkel kan dat werk grotendeels overnemen. Een koppeling met een verzendpartij maakt labels aan op basis van gewicht en afmetingen, stuurt track & trace naar de klant en zet de order op verzonden. Pakbonnen worden gebundeld afgedrukt, retourlabels zijn met één handeling te maken. Dat scheelt niet alleen tijd, maar ook de fouten die ontstaan bij overtikken.

Retourneren verdient een eigen plek in de opzet, want het is geen uitzondering maar onderdeel van verkopen op afstand. Een klant heeft binnen de wettelijke termijn recht om af te zien van de koop; hoe je dat regelt bepaalt of het een last of een pluspunt is. Duidelijkheid vooraf — hoelang, wie betaalt de retourzending, hoe snel wordt terugbetaald — voorkomt discussie en verhoogt bovendien de verkoop, omdat twijfelaars over de streep komen.

Voor winkels met een fysieke zaak is afhalen vaak de onderschatte optie. Geen verzendkosten, geen wachten, en de klant staat in je winkel. Reserveren en afhalen is technisch eenvoudig toe te voegen en verandert de rol van de webshop van kanaal naar etalage.

Verkopen aan consumenten via internet is aan regels gebonden. Die zijn niet ingewikkeld, maar ze staan verspreid en worden vaak pas ontdekt als er een klacht binnenkomt. Het gemakkelijkst is om ze meteen bij de bouw mee te nemen; achteraf betekent het bijna altijd op meerdere plekken aanpassen.

De kern gaat over duidelijkheid vooraf. De klant hoort te weten wie de verkoper is, wat het totaalbedrag is inclusief btw en verzendkosten, hoe er betaald kan worden, wanneer geleverd wordt en welke rechten er gelden bij afzien van de koop. Bij consumenten geldt een wettelijke bedenktijd, met een modelformulier en een termijn voor terugbetaling.

Daarnaast gelden verplichtingen die niets met de bestelling te maken hebben: bedrijfsgegevens en KvK-nummer die vindbaar zijn, algemene voorwaarden die voor de bestelling beschikbaar zijn, een privacyverklaring die klopt met wat er werkelijk gebeurt, en toestemming voordat er niet-noodzakelijke cookies geplaatst worden. Wie een nieuwsbrief stuurt, heeft daar toestemming voor nodig en moet afmelden eenvoudig maken.

Voor bepaalde producten komen er eisen bij: leeftijdscontrole, etikettering, veiligheidsinformatie, garantievoorwaarden of regels rond levensmiddelen. Die horen bekend te zijn voordat de winkel wordt opgezet, omdat ze invloed hebben op de productpagina en op het bestelproces.

Een winkel zonder bezoekers verkoopt niets, en bezoekers komen zelden vanzelf. Voor webshops liggen de kansen anders dan voor gewone sites: mensen zoeken op producten, op merken, op maten en op combinaties daarvan. Dat betekent dat categorie- en productpagina’s het werk doen, niet de homepage.

Categoriepagina’s zijn daarbij vaak onderschat. Wie zoekt op een productsoort komt liever uit bij een overzicht met filters en uitleg dan bij één willekeurig artikel. Een korte, echte tekst boven of onder zo’n overzicht — wat er in deze categorie te kiezen valt, waar het verschil in zit, waar je op moet letten — helpt zowel de bezoeker als de zoekmachine.

Productpagina’s hebben eigen aandachtspunten: een unieke omschrijving in plaats van de tekst van de leverancier die honderd andere winkels ook gebruiken, duidelijke titels, foto’s die kloppen, en gestructureerde gegevens waarmee prijs, voorraad en beoordelingen in het zoekresultaat kunnen verschijnen. Dat laatste is precies wat een winkel er in een lijst laat uitspringen.

Verder gelden de gewone regels: een winkel die snel laadt, op de telefoon fijn werkt, geen dubbele pagina’s maakt door filters, en waarvan de oude adressen blijven werken na een verhuizing. Ook assistenten die namens gebruikers samenvatten halen hun informatie uit die pagina’s: hoe duidelijker er staat wat je verkoopt, aan wie en onder welke voorwaarden, hoe groter de kans dat je genoemd wordt.

Een klant kan niets vastpakken. Alles wat hij in een winkel zou voelen, wegen of passen, moet vervangen worden door beeld en tekst. Dat is geen bijzaak die na de bouw nog wel geregeld wordt, maar het onderdeel dat het verschil maakt tussen kijken en kopen.

Bij foto’s telt vooral eerlijkheid en herhaling: meerdere hoeken, iets erbij voor de schaal, detailopnames van materiaal of afwerking, en waar mogelijk het product in gebruik. Eén foto van de leverancier op een witte achtergrond doet precies hetzelfde voor jou als voor elke andere winkel die hem gebruikt.

Teksten hoeven niet lang te zijn, maar wel volledig. Wat is het, voor wie is het, wat zit erbij, welke maat of hoeveelheid, waar is het van gemaakt, wat moet je weten voordat je bestelt. Wie de vragen opschrijft die telefonisch of per mail binnenkomen, heeft binnen een week de beste bron voor productteksten die er is.

Het loont om deze inhoud te behandelen als onderdeel van de winkel en niet als bijlage. Een winkel met vijftig producten heeft vijftig van deze pagina’s nodig, en dat werk is er ook. Wie het onderschat, opent een winkel met lege planken die er technisch prima uitziet.

De klant betaalt vooruit aan een winkel die hij niet kent. Alles wat die drempel verlaagt, verkoopt. Dat begint bij de basis: echte bedrijfsgegevens, een adres, een telefoonnummer of een contactformulier dat beantwoord wordt, en een winkel die er verzorgd uitziet. Een ontbrekend adres valt meer op dan de meeste eigenaren denken.

Beoordelingen zijn het sterkste middel, mits ze echt zijn. Een winkel met een handvol eerlijke recensies, inclusief een kritische, wekt meer vertrouwen dan een winkel met vijftig perfecte scores. Beoordelingen op productniveau helpen bovendien bij twijfel over maat, kwaliteit of gebruik.

Verder gaat het om duidelijkheid over wat er misgaat als het misgaat. Wat als het niet past, wat als het beschadigd aankomt, wat als het niet op tijd is. Een winkel die daar rustig en concreet over is, wint van een winkel die het verstopt. Datzelfde geldt voor bezorging: een indicatie waar je op kunt rekenen doet meer dan een belofte die soms niet gehaald wordt.

Tot slot helpt het als de winkel laat zien dat er mensen achter zitten. Een pagina over het bedrijf, een foto van de zaak of de werkplaats, uitleg over waar producten vandaan komen. Dat is geen marketing maar informatie, en het is precies wat een klant zoekt voordat hij zijn gegevens invult.

Een webshop staat zelden op zichzelf. Er is meestal al een kassasysteem, een voorraadadministratie, een boekhoudpakket of een groothandel die de artikelen levert. De vraag is welk systeem leidend is en welke kant de gegevens op bewegen. Zonder dat antwoord ontstaan er twee waarheden, en twee waarheden kosten elke week tijd.

De meest voorkomende koppelingen zijn voorspelbaar: voorraad uit kassa of magazijn naar de winkel, orders uit de winkel naar de administratie, facturen naar de boekhouding, verzendopdrachten naar de vervoerder, en productgegevens vanuit de leverancier naar de winkel. Elke koppeling die goed werkt, haalt handwerk weg dat anders met het aantal orders meegroeit.

Waar op te letten valt: hoe vaak gegevens worden uitgewisseld, wat er gebeurt als een systeem even niet bereikbaar is, en wie er wint bij tegenstrijdigheden. Een koppeling die één keer per nacht loopt is prima voor productgegevens en riskant voor voorraad van schaarse artikelen. Dat soort keuzes hoort bewust gemaakt te worden en niet per ongeluk.

Voor winkels met een fysieke zaak is de koppeling met de kassa vaak de belangrijkste: één voorraad, of je nu online of aan de balie verkoopt. Dat voorkomt de vervelendste situatie die er is — een artikel online verkopen dat een uur eerder in de winkel over de toonbank ging.

Bij een winkel is snelheid geen luxe. Bezoekers klikken door lijsten, openen producten, gaan terug, filteren opnieuw. Elke stap die traag aanvoelt kost een deel van de bezoekers, en dat effect stapelt zich op tijdens het bestellen. Zwaar beeldmateriaal is daarbij de bekendste boosdoener: productfoto’s in volle resolutie op een categoriepagina met dertig artikelen.

Het meeste bezoek komt van de telefoon, en dat is meteen het scherm waarop de meeste winkels het minst getest zijn. Filters die op een klein scherm de halve pagina vullen, knoppen die te dicht op elkaar staan, formuliervelden die niet het juiste toetsenbord openen, een winkelwagen die je kwijtraakt bij het terugkeren. Dat zijn geen schoonheidsfoutjes maar directe redenen om af te haken.

Daar bovenop komt de dagelijkse werking. Kan een medewerker snel een product toevoegen, een prijs aanpassen, een order terugvinden of een klant helpen die belt met een vraag over zijn bestelling? Een winkel die vanuit de klant is bedacht maar niet vanuit de eigenaar, kost elke dag tijd die niemand had ingecalculeerd.

Tot slot: dingen gaan af en toe stuk. Een betaaldienst hapert, een koppeling geeft een fout, een bestelling blijft hangen. Een winkel hoort zich dan voorspelbaar te gedragen en het probleem zichtbaar te maken in plaats van het stil weg te slikken, zodat een order nooit ongemerkt verdwijnt.

De eerste bestelling is het duurst. Wie daarna nooit meer iets van je hoort, is een klant geweest in plaats van een klant. Herhaalaankopen zijn daarom het onderdeel waar een eigen winkel zijn voordeel op een marktplaats verzilvert — mits daar iets voor is ingericht.

Het begint bij de bestelling zelf: een bevestiging die klopt, een bericht bij verzending, en desgewenst een korte vraag achteraf of alles naar wens was. Dat is geen marketing maar service, en het levert bovendien de beoordelingen op die volgende klanten over de streep trekken.

Daarna zijn er de gebruikelijke middelen: een nieuwsbrief voor wie zich daarvoor aanmeldt, een account waarin eerdere bestellingen terug te vinden zijn, opnieuw bestellen met één handeling bij verbruiksartikelen, of een melding als iets weer op voorraad is. Welke daarvan zinvol zijn, hangt volledig af van wat je verkoopt: bij eenmalige aankopen werkt iets anders dan bij artikelen die maandelijks op raken.

Belangrijk is dat toestemming en afmelden netjes geregeld zijn. Mensen die zich aanmelden willen iets ontvangen dat de moeite waard is; mensen die zich afmelden moeten dat in één klik kunnen. Een lijst met mensen die eigenlijk weg willen, doet meer kwaad dan een korte lijst met mensen die blijven.

Een webshop is technisch overal bereikbaar, maar verkopen in een ander land is meer dan een vertaalknop. Er komen keuzes bij rond taal, valuta, btw, verzendkosten, retouradressen en klantvragen in een taal die je zelf moet kunnen beantwoorden.

Taal is de zichtbare kant. Een winkel die half vertaald is, wekt minder vertrouwen dan een winkel die eerlijk in één taal staat. Vertalen betekent bovendien niet alleen de knoppen, maar ook productteksten, voorwaarden, e-mails en de pagina’s waarop mensen binnenkomen. Dat is werk dat meegroeit met het assortiment.

De administratieve kant vraagt om voorbereiding. Bij verkopen aan consumenten in de Europese Unie gelden regels over waar de btw thuishoort zodra je boven bepaalde grenzen komt, met een aangiftesysteem waar je je voor kunt aanmelden. Daarnaast verschillen retourtermijnen, verpakkings- en etiketteringsregels en de gebruikelijke betaalmethoden per land.

De praktische kant is minstens zo belangrijk. Wat kost verzenden, hoelang duurt het, wie betaalt een retour uit het buitenland en waar komt dat pakket terecht? Veel winkels beginnen daarom met één of twee buurlanden en breiden pas uit als dat proces soepel loopt.

Niet alles wat verkocht wordt past in een doos. Steeds meer winkels verkopen naast artikelen ook diensten, digitale bestanden, tegoedbonnen, tickets of leveringen die zich herhalen. Technisch lijkt dat op een gewone bestelling, maar het bestelproces en de administratie erachter werken anders.

Bij digitale producten vervalt de verzending en verschijnt een nieuwe vraag: hoe komt de klant erbij, hoelang blijft dat beschikbaar en wat gebeurt er bij een nieuwe versie. Een downloadlink die na een jaar niet meer werkt levert net zoveel klantvragen op als een pakket dat kwijtraakt. Ook het herroepingsrecht werkt anders bij digitale levering, en daar hoort de klant vooraf duidelijkheid over te krijgen.

Bij diensten gaat het meestal om een afspraak in plaats van een artikel: een moment, een aantal uren, een plek in de agenda. Dan komt beschikbaarheid in beeld, en de vraag wat er gebeurt bij afzeggen of verzetten. Een winkel die dat netjes regelt vervangt een hoop heen-en-weer per e-mail.

Herhaalleveringen — elke maand hetzelfde pakket, elk kwartaal een nieuwe voorraad — zijn voor sommige assortimenten de sterkste vorm. Ze vragen wel dat de winkel een lopende afspraak begrijpt: wanneer wordt er opnieuw geleverd, wanneer betaald, hoe pauzeert of stopt een klant, en wat gebeurt er als een betaling mislukt. Dat vooraf uitwerken voorkomt dat het handwerk wordt.

In een webshop staan gegevens die de moeite waard zijn voor anderen: namen, adressen, bestelgeschiedenis en soms accounts met opgeslagen voorkeuren. Betaalgegevens horen er niet in te staan — die blijven bij de betaaldienst — maar de rest verdient wel bescherming die verder gaat dan een goed wachtwoord.

De basis is bekend en niet ingewikkeld: een beveiligde verbinding op de hele winkel, wachtwoorden die versleuteld bewaard worden, sessies die verlopen, een limiet op inlogpogingen en op formulieren, en een beheeromgeving die niet voor iedereen open staat. Onderdelen die verouderen horen bijgewerkt te worden; een winkel die twee jaar stilstaat wordt vanzelf een doelwit.

Daarnaast bestaat misbruik dat niets met inbraak te maken heeft. Bestellingen met gestolen kaartgegevens, klanten die stelselmatig alles retourneren, geautomatiseerd verkeer dat voorraad wegkaapt bij schaarse artikelen, of nepbeoordelingen. Daar helpen eenvoudige maatregelen tegen: controle op afwijkende bestellingen, grenzen aan aantallen per klant, en de mogelijkheid om een order tegen te houden voordat hij de deur uit gaat.

Tot slot de gegevens zelf. Bewaar wat nodig is en niet meer, wees duidelijk over wat er gebeurt met wat je bewaart, en zorg dat een klant zijn gegevens kan inzien en laten verwijderen. Dat is niet alleen wettelijk verplicht, het is ook precies waar een klant naar kijkt voordat hij zijn adres achterlaat.

De meeste winkels die niet lopen, hebben geen technisch probleem. Ze hebben een winkel die er prima uitziet, met producten die niemand kan vinden, teksten die van de leverancier komen en een afrekenproces dat één stap te veel vraagt.

De tweede categorie is onderschatting van het werk erna. Een webshop is geen opdracht die af is: er komen producten bij, prijzen veranderen, foto’s moeten gemaakt, vragen beantwoord en retouren afgehandeld. Wie daar geen tijd voor inruimt, heeft binnen een half jaar een winkel met verouderde voorraad en onbeantwoorde e-mails.

De derde is te veel tegelijk willen. Vijf betaalmethoden, drie vervoerders, twee talen en een koppeling met de kassa, terwijl er nog geen tien bestellingen zijn geweest. Beginnen met wat je klanten daadwerkelijk gebruiken en uitbreiden wanneer daar aanleiding voor is, werkt vrijwel altijd beter.

De rest van de lijst hieronder komt in bijna elke winkel terug. Ze zijn stuk voor stuk te voorkomen door ze vooraf te herkennen.

Een webshop komt sneller tot leven wanneer het assortiment en de spelregels al scherp zijn. Niet omdat er anders niet gebouwd kan worden, maar omdat elke onbeantwoorde vraag zich later vertaalt in een scherm dat niet klopt.

Het gaat om een handvol dingen. Welke producten er komen en welke varianten daarbij horen. Waar de voorraad vandaan komt. Hoe je verzendt en wat dat de klant kost. Welke betaalmethoden je klanten gebruiken. Wat je retourbeleid is. En of er zakelijke klanten zijn met eigen wensen zoals bestellen op rekening of prijsafspraken.

Daarnaast helpt het om te weten wat er nu al is: een kassasysteem, een boekhoudpakket, een bestand met artikelen, foto’s, een bestaande site met bezoekers en verwijzingen. Dat bepaalt wat er hergebruikt kan worden en wat er nieuw gemaakt moet worden — en of oude adressen netjes doorverwezen moeten worden zodat vindbaarheid behouden blijft.

Plaincodelab kiest per winkel de vorm en de technieken die daarbij passen, en legt die keuze uit in gewone taal. Wat er nodig is hangt af van je assortiment, je manier van verkopen en de systemen die er al staan — niet van één vaste voorkeur die overal overheen gelegd wordt.