App, webapp of PWA: wat is nou het verschil
Drie woorden die door elkaar gebruikt worden en drie heel verschillende dingen betekenen. Het verschil zit in waar het draait, wat het mag van het toestel, en wat je klant moet doen voordat hij het kan gebruiken.
01
Een webapp: draait in de browser
Een webapp is een website die zich gedraagt als programma: inloggen, gegevens invoeren, lijsten bijwerken. Je stuurt een link en iedereen kan meteen aan de slag, op elk apparaat, zonder installatie en zonder goedkeuring van een winkel.
Wat een webapp niet of maar half kan, is diep in het toestel grijpen. Achtergrondtaken die blijven doorlopen, bepaalde bluetooth-apparaten, sommige vormen van meldingen: daar loopt de browser tegen grenzen aan die per besturingssysteem verschillen.
Voor interne toepassingen — planning, urenregistratie, dossiers, dashboards — is dit vrijwel altijd de snelste en goedkoopste weg, juist omdat er geen distributie omheen zit.
02
Een PWA: een webapp met een schil
Een PWA is dezelfde webapp, maar dan installeerbaar: hij krijgt een pictogram op het beginscherm, kan offline werken en kan in veel gevallen meldingen sturen. Er is nog steeds geen winkel bij betrokken; de gebruiker zet hem zelf op zijn scherm.
Op Android gedraagt een PWA zich vrijwel als een gewone app. Op iOS is de ondersteuning beperkter en verschilt hij per versie; dat is de belangrijkste vraag om te stellen voordat je hierop bouwt.
Het is de goedkoopste manier om terugkerende gebruikers een vaste plek op hun toestel te geven, en vaak genoeg voor een klantportaal, een bezorgdienst of een intern hulpmiddel.
03
Een app uit de winkel: native of cross-platform
Een echte app wordt gedownload uit de App Store of Google Play en mag alles wat het toestel toestaat: camera, locatie, bluetooth, biometrie, achtergrondtaken en meldingen die daadwerkelijk aankomen. Daar staat tegenover dat de winkel meekijkt: elke versie wordt beoordeeld en er gelden regels, onder meer over betalen.
Binnen die categorie bestaat nog een keuze: één codebase voor beide platforms, of twee losse apps in de taal van elk platform. Het eerste is goedkoper te bouwen en te onderhouden, het tweede geeft de laatste procenten aan prestaties en toegang tot het nieuwste dat een platform uitbrengt.
De vuistregel: kies de vorm op wat het toestel moet kunnen en hoe vaak mensen het gebruiken — niet op wat modern klinkt. Wat zelden gebruikt wordt, hoort niet in een winkel maar in een browser.
- Webapp — link sturen, meteen bruikbaar, geen winkel, beperkte hardwaretoegang
- PWA — pictogram op het beginscherm, offline en meldingen, beperkter op iOS
- Store-app — volledige toegang tot het toestel, maar met beoordeling en storeregels
- Kies op gebruiksfrequentie en hardware, niet op wat modern klinkt
Korte vragen bij dit onderwerp
Kan een PWA meldingen sturen op een iPhone?
Sinds enkele iOS-versies kan dat, mits de gebruiker de PWA eerst op zijn beginscherm heeft gezet en toestemming geeft. Het is minder vanzelfsprekend dan bij een gewone app, dus reken erop dat een deel van je gebruikers die stap niet zet.
Kan mijn website zomaar een app worden?
Technisch kun je een site in een schil zetten, maar winkels wijzen zo'n app af als er verder niets bijzonders in zit. Wat wel werkt is de site installeerbaar maken als PWA, of een app bouwen die dezelfde gegevens gebruikt maar de dingen doet die alleen een app kan.
Kennisbank
Een vraag die hier niet bij staat?
Stel hem gerust. Plaincodelab antwoordt ook als het antwoord is dat je iets niet nodig hebt.